Borstvoeding geven anno 2011
Hoewel het geven van borstvoeding de meest natuurlijke manier is
om je baby te voeden, wordt er in onze cultuur vaak heel anders
tegenaan gekeken.
Dat we allemaal gaan 'proberen' de pasgeboren baby borstvoeding
te geven, vinden we normaal. Maar hoe we er prettig vorm aan kunnen
geven en het een tijdlang vol kunnen houden, is meestal nogal een
kunst. Vrouwen die meer dan een half jaar borstvoeding geven,
bekijken we doorgaans met bewondering en als het nog wat langer
duurt, beschouwen we dat massaal als 'bijzonder knap!' En dat
terwijl alle vrouwen erop gebouwd zijn om borstvoeding te gaan
produceren; de meest afgestemde melk om aan onze baby's te
geven.
Hoezo is kunstvoeding normaal? Dat is en blijft koeienmelk. Er
is op onze aarde geen enkel zoogdier dat zijn jong laat zogen met
de melk van een ander zoogdier. Wij mensen doen dat.
We zijn het gewoon gaan vinden in de tijd dat het de schijn van
welvarendheid had als je kunstvoeding kon geven. Toen de
kunstvoedingfabrikant ook nog eens met zeer goed uitgevoerde
reclamecampagnes op de proppen kwam en er artikelen verschenen over
kwalijke dioxinen in de borstvoeding, had de kunstvoeding
het pleit gewonnen. Toen zijn we het als 'normaal' gaan beschouwen
om mensenbaby's met koeienmelk groot te brengen.
Dat moedermelk de meest afgestemde voeding is voor een baby,
levende cellen bevat om de baby te beschermen en dagelijks, nee
sterker nog: ieder uur van samenstelling wisselt in afstemming op
de baby, dat zijn we daarbij vergeten.
Ach, met de fles worden ze ook groot, wordt dan al snel gezegd.
Maar de vertering van kunstvoeding vraagt veel meer van de organen
van een baby, het is niet voor niets dat de ontlasting van een
flesvoedingbaby er compleet anders uitziet dan de ontlasting van
een borstvoedingsbaby.
Het is natuurlijk zo dat vrouwen anno 2011 er een heel ander
leven op na houden dan vroeger. Wij moeten weer aan het werk na
korte tijd, we zijn onafhankelijk en geëmancipeerd. Borstvoeding
geven kan daarbij als een vervelende last worden ervaren. Maar om
te denken dat kunstvoeding een prima alternatief is voor
borstvoeding gaat echt te ver. Het is een poeder dat pretendeert op
moedermelk te lijken, maar is eigenlijk een absolute B-keuze (in
sommige gevallen helaas noodzakelijk).
Onze baby's behoren tot het soort van de draaglingen:
het meest prematuur geboren zoogdier. Hij kan zichzelf nog niet op
temperatuur houden, daarvoor is nabijheid van zijn moeder nodig.
Langzaamaan maken we een omslag naar nestblijvers, daarbij
worden de jongen in een nest achtergelaten en komt de moeder af en
toe terug om ze te voeden. Dat is wat velen normaal vinden: een
baby in een eigen bedje op zijn eigen kamertje waar we af en toe
heengaan om de fles te geven. Voor de nodige warmte moet hij het
stellen met een kruik.
Want ook dat stuk zit besloten in borstvoeding: vele malen intens
lichaamscontact tussen moeder en kind. Terug naar de natuur en
kijken naar je kind of hij voeding nodig heeft, zonder klok en
zonder beperking.
Voor sommigen van u is dit stuk misschien te kritisch en te
hoogdravend, maar als het een heel klein stukje als 'eye-opener'
heeft gewerkt en tot nadenken heeft aangezet, dan is het doel van
dit schrijven behaald.
Linda Offereins
Lactatiekundige Kraamzorg LiemersCare