dinsdag 30 juni 2015

De bevalling → Kraamverzorgende vertelt

Het is donderdagavond en ik ga op tijd m'n bed in. Ik sta namelijk vanaf 00.00 uur op wacht en kan dan vanaf dat moment gebeld worden. Het kan zijn dat het gaat om een bevalling waarbij wij als kraamverzorgende assisteren. Of dat een gezin dat net bevallen is in het ziekenhuis en direct met hun baby’tje naar huis mag, de eerste opstartzorg van ons krijgt.

Het was 1.00 uur toen de telefoon ging, even wakker worden uit m'n diepe slaap. Het was de telefoondienst; er was iemand aan het bevallen. Ik schrijf gauw alle gegevens en bijzonderheden van het gezin op.Trek mijn uniform aan, neem nog wat te drinken en te eten mee voor onderweg en spring in de auto. We moeten altijd binnen een uur aanwezig zijn in het gezin en natuurlijk wilde ik zelf deze bevalling ook niet missen.

Rond 1.30 uur reed ik al in hun straat, gelukkig kon ik het huis snel vinden. Het was namelijk de enige waar een klein lichtje brandde. De deur stond al op een kier voor mij, dus zette ik snel mijn spullen in de gang, deed mijn jas uit en liep naar boven. Op de overloop kwam ik de verloskundige al tegen dus ik kon gauw even de belangrijkste punten met haar bespreken; zoals hoe de bevalling verliep en wat er nog klaargezet moest worden. 

De verloskundige vertelde tegen Susan en Mark dat ik er ook was. Ze had nu 7cm ontsluiting, zuchtte netjes de weeën weg, maar het werd nu wel zwaarder. Tussen de weeën door kon ik me even voostellen en vroeg ik of ik wat te drinken voor haar kon halen. Ook Mark kon wel wat te drinken gebruiken. Hij was erg zenuwachtig, dat zag ik aan zijn gezicht. Bezorgd en lief zat hij naast Susan op het bed, haar te vertellen hoe goed ze het deed en om haar hand vast te houden. Op de kamer was het al flink warm, de verwarming hoog opgestookt voor na de geboorte van de kleine.

Ondertussen begon ik met de voorbereiding. De verloskundige had al twee emmers met vuilniszakken klaargezet, een voor het medisch afval, zoals matjes, kraamverbanden en gaasjes en een emmer voor de vieze was.

Op de prachtige babykamer, die mij al stiekem het geslacht van de baby had verklapt, lagen al mooie kleertjes klaar. Ik zorgde voor twee warme kruiken. Om de één wikkelde ik de kleertjes en het mutsje voor de baby en om de andere kruik wat hydrofiele doeken zodat deze straks ook lekker warm zijn tijdens het afdrogen van de baby net na de geboorte.

De kruiken legde ik vervolgens weer in het wiegje op de slaapkamer van Susan en Mark, zodat dat deze ook vast voorverwarmd werd. Voor Susan haalde ik ondertussen een koude washand en legde deze op haar voorhoofd, want van al dat harde werken kreeg ze het wel warm. Ik vroeg aan Mark of hij even zijn benen wilde strekken en of Susan het goed vond dat ik even Mark's taak overnam. Ik zag aan Mark dat hij wel even frisse lucht kon gebruiken.

Samen puffen

Samen pufte ik met Susan de weeën weg en masseerde haar onderrug en moedigde haar aan dat ze het zo goed deed. De verloskundige zat ook rustig in de kamer, het verloop van de bevalling te registreren op haar iPad. Tussendoor luisterde ze even met de doptone op de buik van Susan naar het hartje van de baby. De baby deed het goed en Susan ook. Al gauw was Mark weer terug en ging weer naast Susan zitten.

De verloskundige overlegde met Susan dat ze zo de vliezen wilde breken. Tijdens een wee braken de vliezen en kwam het vruchtwater ons tegemoet. Gelukkig waren we er snel bij met schone matjes uit het kraampakket, die gelijk weer verdwenen in de vuilniszak. De verloskundige keek me lachend aan en samen dachten we hetzelfde ''deze vloedgolf hebben we weer netjes weggewerkt''. De weeën werden steeds heftiger en bijna had ze de volledige ontsluiting (10cm) bereikt.

Ze mocht nu gaan meepersen op de instructies van de verloskundige. "Het duurde nu niet lang meer of jullie baby wordt geboren" zei de verloskundige. Susan riep ondertussen dat ze niet meer kon en dat het zeer deed. Wij moedigde haar aan dat ze er bijna was, dat ze het super goed deed en dat we zelfs al de haartjes van de baby zagen. Susan kon het niet geloven. “Ik zie echt haartjes” riep Mark enthousiast en dit gaf haar nog net het zetje met energie om door de pijn heen te persen. Ondertussen gaf ik de verloskundige spullen aan uit het kraampakket en legde de kruiken op bed.

We hebben een dochter!

“Nu zuchten!” hoorde ik de verloskundige zeggen en daarna gelijk “kijk eens Susan, pak je kindje maar aan” en samen legde ze hun prachtige baby op haar buik. Ze huilde meteen en Mark riep direct “We hebben een dochter!”

Ondertussen was ik al druk bezig met het aangeven van de warme doeken aan de verloskundige om haar droog te maken en haar een mutsje op te zetten.  Ook Susan was enorm opgelucht en blij, ze kon niet geloven dat ze daar nu echt was en lag uitgeput en stralend tegelijk naar haar mooie dochter te kijken.  Helaas was Susan nog niet helemaal van ons af en moest ze nog wel een klein beetje meepersen zodat ook de placenta geboren werd. Gelukkig ging dit vlot en keek de verloskundige deze even na, terwijl de trotse ouders alleen nog maar oog hadden voor hun mooie dochter. Ze vertelde ons dat ze de prachtige naam Loïs kreeg en wij feliciteerde ze en lieten ze even nagenieten met z'n drietjes.

Bijzondere bevalling

Beneden spraken we nog even de mooie en altijd weer bijzondere bevalling  door, terwijl ik wat te drinken inschonk voor iedereen en beschuit met muisjes smeerde. Samen liepen we weer naar boven, aten beschuit met muisjes en dronken wat. De verloskundige keek Loïs na en deed wat testje bij haar. Nadat ze gewogen was (ze had een mooi geboortegewicht van 3260 gram), kreeg Loïs haar eerste flesje. Ze vond het erg lekker en had hem zo leeg. Susan mocht als ze zich goed voelde en wat gegeten had zo even douchen. De verloskundige nam ondertussen afscheid en vertelde dat ze morgen weer even bij ze langs kwam. 

Lois legden we in haar wiegje en Mark bleef even bij Susan op de badkamer, terwijl ik gauw hun bed verschoonde. Toen ze onder de douche uitkwam was alles opgeruimd en kon ze lekker in haar schone bedje gaan liggen. Tijd om te gaan genieten van deze bijzondere tijd! 

Terwijl Mark en Susan met hun dochter op de arm telefoontjes pleegde naar de familie om het geweldige nieuws te vertellen, schreef ik in de kraamwijzer nog wat tips en adviezen voor ze op waar ze de eerste nacht op moesten letten of konden verwachten en overhandigde  dit. Inmiddels was het alweer bijna 5.00 uur en nam ook ik afscheid van ze, zodat we allemaal nog even konden slapen. Ik sprak met ze af wanneer ik later deze ochtend weer bij ze op de stoep zou staan en liet ze verder nagenieten van hun dochter en deze mooie nacht..

*De namen in deze column zijn gefingeerd