Een nieuw gezin

Ik sta op wacht vanaf 00.00 uur s ‘nachts; lig op tijd in m'n bed en bedenk me of ik er vannacht misschien uit moet voor een bevalling. s’ Ochtends word ik wakker van de telefoon. Ik kijk op de wekker (het is 6.30 uur) en neem uitgerust de telefoon op. Het is de telefoondienst, er komt zo een familie naar huis die net is bevallen in het ziekenhuis. Ik krijg al hun gegevens door; schrijf hun cliëntnummer op, hun adres, het geslacht van de baby, het gewicht, welke voeding de baby krijgt en of er nog bijzonderheden in het gezin zijn waar ik rekening mee moet houden. Het is een meisje, het eerste kindje. Over een uurtje zijn ze thuis, dus trek ik snel m’n uniform aan, eet wat en stap de auto in.

Toch blijft het iedere keer weer spannend wie er de deur opendoet bedenk ik me al rijdend. Net zoals voor de nieuwe ouders, voor wie het ook een verrassing is welke kraamverzorgende er op de stoep staat. Je verblijft toch een week in het gezin, je zit in de keukenkastjes, tussen het wasgoed en tast dus een stukje privacy aan.

Ik sta inmiddels voor de deur en deze vliegt met een zwaai open en daar staat een trotse vader te glunderen van oor tot oor. Ik stel me netjes voor en feliciteer de vader met z'n pasgeboren dochter. De woonkamer zit al flink vol met bezoek waardoor ik zo snel niet zie waar de trotse moeder zit. Gelukkig, ze lacht naar me en stelt zich voor.

Naast moeder Carlijn ligt de kleine Lana in de box, dik ingepakt in de Maxi-Cosi nog omdat ze net thuis zijn aangekomen. “We hebben maar even op jou gewacht” zegt vader Tim “omdat we het niet zo goed wisten allemaal.” Ik stel voor om Lana uit de Maxi-Cosi te halen en een warme wikkeldoek om te doen. We bewonderen haar samen. “Wat een prachtig meisje" zeg ik en zie moeder stralen.

"Wel spannend hoor allemaal" geeft ze aan. Ze is zo klein, zou ze het niet koud hebben en wanneer moet ze eigenlijk een voeding. Ik stel haar gerust dat alles goed komt en ik deze week hun alle informatie ga geven die ze nodig hebben en dat ik dit ook voor ze opschrijf in de kraamwijzer*. Carlijn ontspant zich wat en vertelt mij,  als we rustig boven zijn, het hele bevallingsverhaal.

Tim is al druk in de weer om wat te drinken en een beschuit met muisjes voor me te halen . “Hierna ga ik voor jullie zorgen” zeg ik tegen hem. “Als ik tenminste in jullie keukenkastje mag gluren” zeg ik met een knipoog. “Je trekt alles maar los, we hebben geen geheimen hier” zegt hij lachend.

Dit wordt vast weer een hele gezellige week, bedenk ik me.

* dit is het boek wat je als ouders van je kraamzorgorganisatie tijdens de intake krijgt. Meestal is dit rond de 7de maand van je zwangerschap. Ik schrijf hier alle belangrijke gegevens, tips en adviezen in. Deze kraamwijzer blijft tevens in het gezin als ik de zorg afsluit op de laatste dag.

** De namen in deze column zijn gefingeerd