Ja! Twee streepjes!

Al een tijdje hebben we het erover... Zou het niet leuk zijn om nog een kleine uk in huis te hebben?
We genieten ontzettend van onze dochter en het lijkt ons erg leuk om haar als grote zus mee te
maken.
Mijn spiraaltje heb ik al een paar maanden niet meer, dus dat staat een zwangerschap niet in de weg.
Wat nog wel even tegenzit, is mijn werk. Weer een werkplek waar mijn contract niet verlengd kan
worden, door krimp. En dan wordt er nóg geroepen dat er zoveel tekorten zijn in het onderwijs.
Gelukkig heb ik niet lang na het slechte nieuws weer een nieuwe baan, zo ga ik toch met een ander
gevoel de vakantie in. Dit nieuwe jaarcontract is voor ons ook een duwtje in de rug om de grote
sprong te wagen: we gaan er weer voor!
Ergens in mijn hoofd zit een stemmetje dat zegt dat het natuurlijk ook best een tijd kan gaan duren
voor ik zwanger word, maar ik hoop natuurlijk dat het snel zal lukken. Met als praktische gedachte
dat ik dan niet wéér mijn verlof via het UWV hoef te regelen… Irritant hoe verstand en gevoel soms
met elkaar overhoop liggen. Maar een kind krijgen is niet zomaar iets, dus soms beredeneer ik meer
dan dat ik voel en op andere momenten duw ik juist alle gedachtes naar de achtergrond om mezélf
eens een keer wat meer ruimte te geven.
Door mijn cyclus van precies 28 dagen hoeven er bij ons gelukkig geen ovulatietesten e.d. aan te pas
te komen. Ik voel wanneer ik ovuleer en normaal is dat nogal vervelend, nu komt het goed van pas.
Als twee weken later mijn menstruatie uitblijft, verwacht ik in eerste instantie dat deze later nog zal
komen. Dit gebeurt echter niet… Zou het? Nu al? Ik heb nog geen gespannen borsten, zoals de eerste
keer wel het geval was…
Na een week, op zaterdagochtend, word ik eerder wakker dan normaal. Jaja, onze dochter is soms
net Doornroosje en laat ons heerlijk uitslapen, nu heb ik de pech uit mezelf zo vroeg wakker te
worden. Nou ja, pech… Nu kan ik eerder over het staafje plassen en weten we eerder of ik inderdaad
zwanger ben. Het plassen doe ik maar gewoon in mijn eentje ;). Daarna maak ik gauw mijn vriend
wakker, zodat we na een paar minuten samen kunnen gaan kijken naar de uitslag. Die is
overduidelijk: twee streepjes! Ons dochtertje wordt grote zus!
Die dag viert mijn broer zijn verjaardag. De hele dag heb ik het gevoel dat iedereen aan mijn gezicht
kan zien dat we die ochtend getest hebben, maar dit is natuurlijk niet zo. Gelukkig maar! Zo kunnen
we eerst even een tijdje met z’n tweeën genieten van dit ieniemienie geheimpje in mijn buik.
Wel bel ik die week erna meteen de verloskundigenpraktijk en ook schrijf ik me in bij Moeders voor
Moeders. Dit laatste vind ik erg belangrijk. Waar het voor mij dus blijkbaar zo makkelijk was om
zwanger te worden, besef ik heel goed dat dit voor heel veel vrouwen niet het geval is. Zo kan ik
hopelijk met mijn geluk ook zorgen voor het geluk van anderen!

Liefs Stella